Ik ben aan het verbouwen. Niet met een duidelijk plan. Niet met eenduidige voorschriften. Wél met vallen en opstaan. Met enige timiditeit neem ik je mee in het gebeuren…
Ik woonde in een kasteel… een sprookjesachtig kasteel met grote, mooie torens, opgetrokken uit alle kleuren van de regenboog. De gigantische poort stond altijd open, en zorgde ervoor dat iedereen dag en nacht binnen en buiten kon. In de muren zaten enorm grote ramen. Luiken waren niet voorzien. De zon en maan mochten altijd binnen schijnen. Feeëriek!
En toch bleek er een niet voorziene verbouwing te starten. Het kasteel werd binnenin beetje bij beetje minder kleurrijk. De muren werden steeds wat dikker. De poort steeds wat kleiner. De ramen werden toegetimmerd. Van het kasteel was niets meer over. Het werd een burcht. Een burcht met metersdikke muren, waarin links en rechts een heel klein raampje zat. Raampjes zo gebouwd dat je wel kon zien wat er zich buiten afspeelde. En niemand naar binnen kon kijken.
Aan de buitenkant bleef de burcht nog wel mooi versierd. Versierd met positivisme, enthousiasme, veel energie en altijd die grote lach. Binnenin doofde het eens zo warm en vol vuur in die prachtige open haard. Enkel een waakvlammetje bleef over.
De burcht voelde veilig aan. Niets kon geraakt worden binnenin. Al het slechte bleef buiten. Enkel het vrolijke geraakte door de dikke muren. Wat heb ik graag vertoefd in mijn burcht. En toch paste ze me minder en minder. De veiligheid werd eenzaamheid. En stilaan begon de burcht barsten te vertonen. En hunkerde ik om de wereld in te trekken. Wat je denkt is, afbreken die handel en in snel tempo naar buiten hollen. Zo werkt het niet. Toch niet voor mij.
Een teentje buiten. Weer snel en helemaal weer binnen. Een barst mocht even groter worden, om dan meteen weer verstevigd te worden. Een proces van jaren diende zich aan. Ik kan niet zeggen wat het was, en toch vond het waakvlammetje binnenin zuurstof. Het waakvlammetje werd opnieuw een groot vuur met uitslaande vlammen. De metersdikke muren waren niet opgewassen tegen deze warmte en de barsten werden steeds groter. De metersdikke muren konden gesloopt worden.
Van een burcht is geen sprake meer… een tempel is in opbouw.