Ik ben Veerle… dochter van, zus van, vrouw van, mama van, vriendin van, collega van… en toch bovenal Veerle.
In al mijn enthousiasme, rolde ik van het ene levensmoment in het andere. Studeren, eerste job, samenwonen, zwanger, verhuizen, eerste kindje, tweede kindje, huwelijk, derde kindje, ondertussen 1 rode draad: basketbal… En ik draaide er mijn hand niet voor om. Het ging als een fluitje van een cent. Tot de jongste telg 2 jaar werd en ik ook op het werk van functie veranderde… Waar waren die afgelopen 2 jaren ineens naartoe? Mijn lichaam protesteerde en dwong me tot nadenken. Wat deed ik eigenlijk zelf graag? Wat waren mijn waarden? Ik was heel impulsief en nu erg planmatig… Ik had een ochtendhumeur, maar dat valt weg met 3 bengels in huis… Wat schoot er eigenlijk nog van mezelf over? Wie was Veerle eigenlijk nog? En die zoektocht naar mezelf is nog steeds aan de gang. Al zeg ik met enige trots, dat ik al heel wat dichter bij mezelf sta dan enige tijd geleden!
Hieronder zie je een filmpje waarin je me meteen veel beter leert kennen. Ik probeer er nog aan te wennen, en tegelijkertijd ben ik er toch stiekem ook trots op. Door de vele fijne reacties, laat ik die kwetsbaarheid toch wat meer op de voorgrond treden. Dat is meteen ook de reden waarom ik deze website in het leven riep.
Wil je meer van mijn verhaal lezen? Dat kan hier of op mijn eerste blogje “Hersenspookjes“